Folktales from the Mon People of Koh Kred/เณรปล่อยปลา (The Buddhist Novice and the Dying Fish)

=เณรปล่อยปลา (The Boy Monk and the Dying Fish)=

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระพุทธเจ้าได้ตรวจดูดวงชะตาของเณร พบว่า ดวงชะตาเณรจะขาดภายใน 7 วัน จึงให้เณรกลับไปหา โยมพ่อ โยมแม่ เณรซึ่งไม่รู้ว่าตนดวงชะตาขาด จึงเดินทางกลับบ้าน ตามคำสั่งของพระพุทธเจ้า

ระหว่างที่เดินทางกลับบ้าน ก็ไปเจอแอ่งน้ำที่กำลังแห้งขอด มีปลาเล็กๆอยู่หลายตัวกำลังจะแย่ เพราะขาดน้ำ อีกทั้งอากาศก็ร้อน ปลากำลังกระเสือกกระสนดิ้นรนเพื่อหนีความตาย ด้วยความสงสารและจิตใจที่มีเมตา เณรจึงได้ใช้อุ้งมือช้อนเอาปลาขึ้นมา เพื่อนำไปปล่อย

พอเดินต่อไปได้ไม่ไกลนัก ก็ไปเจอหนองน้ำจึงได้ปล่อยปลาลงไปในหนองน้ำนั้น แล้วเณรจึงเดินทางต่อไป

เมื่อได้อยู่กับพ่อแม่ก็ดีใจ พอครบกำหนดจึงเดินทางกลับมาหาพระพุทธเจ้า เมื่อเห็นเณรรอดชีวิตกลับมาพระพุทธเจ้าก็แปลกใจ จึงได้ถามเณรว่าระหว่างเดินทางไปหาโยมพ่อ โยมแม่นั้นได้ไปเจอะหรือทำอะไรมาระหว่างทาง เณรตอบว่าตนเองไปเจอปลาตัวเล็กๆ ที่กำลังกระเสือกกระสนอยู่ในแอ่งน้ำ ด้วยความสงสาร จึงได้นำปลาดังกล่าวไปปล่อย พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ความจริงแล้วดวงชะตาของเจ้าขาด และจะต้องตายภายใน 7 วัน เหตุที่รอดมาได้เป็นเพราะจิตใจที่มีความเมตตา เพราะกุศลอันเกิดจากการปล่อยปลานั่นเอง

ยามหน้าแล้ง กุ้ง หอย ปู ปลามันลำบาก มีแอ่งน้ำมากมาย แอ่งน้ำเล็กๆ ร้อนมากๆเข้าเดี๋ยวก็ตาย ถ้าคนไม่ช่วยเดี๋ยวก็ตาย เหตุที่ชาวมอญนิยมปล่อยปลาเพราะเชื่อว่า การปล่อยปลาจะได้บุญมาก อานิสงค์ของการปล่อยปลาสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้ การปล่อยปลา จึงเป็นประเพณีนิยมของคนมอญ

Once upon a time, the Lord Buddha looked into the fate of a novice Buddhist monk. He saw that the boy monk would soon pass away. The boy monk was summoned and was told by Lord Buddha to return home to visit his parents. The boy monk followed his advice; he did not know that he was destined to die in a matter of days. He was quite happy to be able to return home to visit his parents.

It was a long way home. While he was on his way home, the young monk saw a fish in a drying puddle. The fish was struggling to survive under the summer heat.

With his compassion, the boy monk scooped the fish up; he would like to take it to a place where there was plenty of water such as a lake, pond, or a river.

When he found a big pond with plenty of water, the boy monk let the fish go. He then continued his journey.

Finally, the boy monk reached his home. His father and mother were very pleased to see him They did not know anything about the prediction concerning the fate of their son.

After a few days staying with the parents, the novice bid them farewell. he had to return to practice Dhamma with the Lord Buddha.

Seeing that the boy was still alive, Lord Buddha knew that on the way home the novice had accomplished something meritful—saving lives of others. Such act is a great merit, so great that it could alter the fate of a person.